W Polsce podatnicy są zobowiązani do rocznego rozliczania podatku z urzędem skarbowym. Muszą to zrobić na specjalnych drukach, formularzach PIT. Rozliczenia dokonują sami podatnicy lub za ich przyzwoleniem ich płatnicy, jak na przykład zakład pracy, czy ZUS (w przypadku emerytów lub rencistów).
Płatnik może dokonać rozliczenia podatku podatnika pod warunkiem jeżeli podatnik:
-nie osiągnął innych dochodów w innym miejscu,
-nie korzysta z ulg podatkowych,
-nie rozlicza się wspólnie z małżonkiem,
-złoży płatnikowi stosowne oświadczenie.
Tak więc jeżeli podatnik chce skorzystać z ulgi podatkowej musi rozliczyć się sam. Rozliczenia podatkowego należy dokonać w określonym terminie, czyli do 30 kwietnia roku, który nastąpił po roku podatkowym, za który następuje rozliczenie. Czasami data ta jest przedłużona o kolejny dzień lub dni, jeżeli dzień 30 kwietnia przypada na dzień wolny od pracy. W takim wypadku dniem rozliczenia będzie najbliższy dzień roboczy.
W rocznym zeznaniu podatkowym PIT muszą znaleźć się wszystkie dochody podatnika, które uzyskał w danym roku podatkowym i które podlegają opodatkowaniu. Podatnik prowadzący działalność gospodarczą w zależności od wyboru sposobu opodatkowania rozlicza się na formularzu PIT 36 lub PIT 36 L. Literka L przy liczbie formularza oznacza, że podatnik rozlicza się liniowo, bowiem wybrał na rozliczenie podatek liniowy. Natomiast w PIT 36 rozliczają się podatnicy prowadzący działalność gospodarczą i które wybrały opodatkowanie na zasadach ogólnych. Opodatkowanie na zasadach ogólnych dotyczy również reszty podatników, którzy są zobligowani do rozliczenia podatkowego na formularzu PIT 37.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz